به همين سادگي

یادداشت های دختری بنام گندم   

می نویسم که اگر زنده موندم فراموش نکنیم که ما دیگه نمی رفتیم اینستاگرام که سرگرم بشیم نمی رفتیم بخندیم یا چیزی یاد بگیریم ، ما کنسرت رایگان مادر عزاداری رو سر قبر بچه ش برای صدمین بار می دیدیم و بیش تر از بار اول گریه می‌کردیم ، ما به چشم های دختری که در عزای خواهرش گیسو می برید رو می دیدیم و گریه می کردیم ، ما رقص های آدم هایی که انگار قبل از مردن عزیزانشون مرده بودن رو در خاکسپاری عزیزانشون می‌دیدیم و گریه می‌کردیم ، ما هیچ وقت دیگه مثل قبل مون نمی شیم ، باید یادمون بمونه که ما همیشه این نبودیم ، یادمون بمونه که چی شد این طوری شدیم ....

آمارگیر وبلاگ

کد پربازدیدترین