
به همين سادگي یادداشت های دختری بنام گندم در ستایش امید بارها و بارها ، حتی وقتی از همیشه ناامیدتر بودم اومدم و اینجا نوشتم که «امید، بذر هویت ماست ». همیشه که به این راحتی و قشنگی نبود ،هزار بار زمین خوردم ،هزار بار فکر کردم اینجا دیگه ته خطه ، هزار بار دلم خواست مرده باشم.هزار بار شب با صورت خیس از اشک خوابم برد و از ته دلم آررزو میکردم صبح دیگه ای رو ندیده باشم ، هزار بار قلبم شکسته شد ، هزار بار راه ها بسته شد ، هزار بار هرچه محکم تر در زدم از دستم خون چکید و اون در باز نشد که نشد ....ول...
ادامه مطلب